Ta strona nie może być wyświetlana w ramkach

Przejdź do strony

Jeśli znajdziesz błąd ortograficzny lub merytoryczny, powiadom mnie, zaznaczając tekst i naciskając Ctrl + Enter.

Wojny rzymskie

Wojny w Galii Przedalpejskiej na początku II wieku p.n.e.

(początek II wieku p.n.e.)

Zwycięstwa Hannibala i jego galijskich sojuszników zainspirowały młodsze pokolenie Galów znad Padu do kontynuowania walki z Republiką, pomimo klęski Kartaginy w II wojnie punickiej. Doprowadziło to do serii walk na początku II wieku p.n.e. w Galii Przedalpejskiej.

Wojna Rzymu ze Związkiem Achajskim

(146 p.n.e.)

Po pokonaniu Andriskosa Rzym pozostawił wojska na Bałkanach z zamiarem rozprawienia się ze Związkiem Achajskim, gdzie nasiliły się antyrzymskie postawy. Przez ostatnie dekady Związek stanowił najsilniejszy organizm federacyjny Grecji właściwej.

Wojna Andriskosa

(149-148 p.n.e.)

Brak stabilizacji Macedonii oraz ciągłe zagrożenie ze strony barbarzyńców doprowadziły do wystąpienia Andriskosa, zwanego też IV wojną macedońską. Wydarzenie to wywarło duży wpływ na dalsze polityczne losy Macedonii, po pokonaniu przez Rzym.

Wojna Rzymu przeciw Sparcie

(195 p.n.e.)

Król Sparty - Nabis - dążył do umocnienia pozycji Sparty na terenie Peloponezu. Dzięki skutecznej polityce i powiększonemu wojsku podporządkował sobie miasto Argos. Republika Rzymska wykorzystując podziały wśród miast greckich postanowiła zainterweniować.

Bunt Florusa i Sakrowira w Galii

(21 n.e.)

Do antyrzymskiego powstania w Galii doszło za panowania Tyberiusza w 21 r. n. e., kiedy zadłużenie miejscowych arystokratów doprowadziło do wrzenia. Głównymi jego przywódcami byli dwaj nobile – Juliusz Florus z plemienia Trewerów i Juliusz Sakrowir z plemienia Eduów.

Kampania Cezara w Hiszpanii Dalszej

(62-61 p.n.e.)

Juliusz Cezar przeszedł do historii jako zdobywca Galii oraz twórca nowego ustroju, który znalazł naśladowców w różnych epokach. Mało znane szerszemu ogółowi czytelników są jego działania militarne na wcześniejszych etapach kariery tzn. w okresie sprawowania urzędu propretora w Hiszpanii, gdzie przyszły zwycięzca Galów po raz pierwszy dowodził większym zgrupowaniem wojsk.

Powstanie Batawów

(69 n.e.)

W sierpniu 69 roku n.e. na ziemiach Germanii Inferior doszło do wybuchu powstania Batawów, przeciwko władzy rzymskiej na tym obszarze. Na czele rebelii stanął Juliusz Cywilis pochodzący z Batawii, komendant jednej z kohort wojsk pomocniczych.

Kampania germańska Korbulona

(47 n.e. - ?)

Gnejusz Domicjusz Korbulon jest znany powszechnie jako zwycięski wódz kampanii armeńskiej w czasach Nerona. Stosunkowo mało znany jest czytelnikom wcześniejszy okres jego kariery wojskowej, obejmujący zarząd prowincją Germania Dolna (Germania Inferior) w czasach Klaudiusza.

Bunt Takfarynasa

(17–24 n.e.)

Takfarynas był z pochodzenia Numidyjczykiem, który zdezerterował z rzymskich wojsk pomocniczych (auxilia) i w 17 r. n.e. wszczął wojnę w Afryce przeciw Rzymowi.

Raport o błędzie

Poniższy tekst zostanie wysłany do naszych redaktorów