Ta strona nie może być wyświetlana w ramkach

Przejdź do strony

Jeśli znajdziesz błąd ortograficzny lub merytoryczny, powiadom mnie, zaznaczając tekst i naciskając Ctrl + Enter.

Dynastia Sewerów

(193 - 235 n.e.)


Dynastia rzymska panująca od roku 193 n.e. do 235 n.e. Jej założycielem był Septymiusz Sewer.

W wyniku zamordowania Kommodusa, ostatniego z rodu Antoninów, który nie mianował swego następcy, tron stanął otworem dla pierwszego, który siłą zdobędzie Rzym. Tą postacią był Septymiusz Sewer, który pokonał pozostałych pretendentów i poprzez fikcyjną adopcję, „będąc synem” Marka Aureliusza, starał się kontynuować starą dynastię. Sewer jest jednak uważany za ojca nowej dynastii – Sewerów (syryjskiej).

Panował od 193 do 211 roku n.e.

Septymiusz Sewer

Lucius Septimius Severus (146 – 211 n.e.)


W 173 roku n.e. ożenił się po raz pierwszy. Po śmierci żony, latem 187 roku ożenił się z księżniczką syryjską Julią Domną, która urodziła mu dwóch synów: Karakallęi Getę.

W wyniku wojny domowej pokonał konkurentów do tronu: Didiusza Juliusza, Pescenniusza Nigra i Klodiusza Albinusa. W latach 197-199 n.e. pokonał króla Partów w wojnie partyjskiej i utworzył na zdobytych terenach nową prowincję Mezopotamię. Mianował swojego syna Karakallę współimperatorem. Wprowadził monarchię militarną.

Zmarł podczas wyprawy do Brytanii roku 211 n.e.

Panował od 211 do 212 roku n.e.

Geta

Lucius Publius Septimius Antoninus Geta (189 – 212 n.e.)


Młodszy syn Septymiusza Sewera, brat Karakalli. Od 211 roku n.e. współrządził z bratem.

Zamordowany przez Karakallę w 212 roku n.e.

Panował od 211 do 217 roku n.e.

Karakalla

Marcus Aurelius Antoninus Bassianus (188 – 217 n.e.)


Współrządził z ojcem, a po jego śmierci z bratem Getą. Po jego zamordowaniu samodzielny cesarz rzymski od 212 roku n.e.

W 212 roku n.e. nadał obywatelstwo rzymskie wszystkim mieszkańcom imperium. Despotyczny i okrutny. Czciciel Aleksandra Wielkiego, chciał połączyć Cesarstwo Rzymskie z imperium Partów – w tym celu zażądał ręki córki króla Partów Artabana V. Otrzymując odmowę rozpoczął wojnę z Partami i przyłączył Armenię do imperium jako nową prowincję.

W 217 roku n.e. podczas podróży z Edessy na wojnę został zamordowany przez prefekta pretorianów – Makrina.

Panował od 217 do 218 roku n.e.

Makrynus

Marcus Opellius Macrinus (165 – 218 n.e.)


Był prefektem pretorianów za Karakalli. Nie mógł efektywnie sprawować władzy, a krótkie rządy, nie mogły określić jakim był naprawdę władcą. Nie potrafił prowadzić dalej wszczętej przez Karakallę wojny z Partami, mimo że imperium partyjskie znajdowało się w stanie rozkładu. Został pokonany w bitwie pod Nisibis i zmuszony do zawarcia niekorzystnego pokoju.

Został zabity w bitwie z buntownikami 218 roku n.e.

Panował od 218 do 222 roku n.e.

Heliogabal

Marcus Aurelius Antoninus (204 – 222 n.e.)


Matką cesarza była Julia Soaemias – zwolenniczka ogłoszenia go bogiem słońca, czyli Heliogabalem. Została zamordowana przez Heliogabala w 222 roku n.e. Mówiło się, że był nieślubnym synem cesarza Karakalli. W młodym wieku pełnił funkcję arcykapłana boga zwanego w semickim narzeczu „Elah-Gabal”, w mieście Emesa w Syrii. Słynął ze swoich homoseksualno-orgiastycznych zachowań.

W 222 roku n.e. Heliogabal został zamordowany z inicjatywy matki Sewera – Julii Mammei.

Panował od 222 do 235 roku n.e.

Aleksander Sewer

Alexianus Bassianus (208 – 235 n.e.)


Adoptowany w 218 roku n.e. przez małoletniego Heliogabala. W tym samym roku oficjalnie Aleksander został cesarzem rzymskim.

Nowy cesarz próbował zmienić politykę wewnętrzną kraju, dzieląc się władzą z senatem, który u poprzedników miał funkcję fasadową. W rządach dobrą radą wspomagał go dobrze znany ówcześnie prawnikUlpian. Cesarz uzyskał wspanialy triumf po zwycięstwie nad perskim królem Artakserksem (wojna perska w latach 232-233 n.e.). Dwa lata poźniej wojna wybuchła nad Renem.

Po zawarciu ugody w 235 roku n.e. z Germanami po wojnie, został zamordowany przez armię.

Drzewo genealogiczne dynastii Sewerów


Drzewo genealogiczne dynastii Sewerów

Poprzednia dynastia:
Dynastia Antoninów

Następna dynastia:
Dynastia konstantyńska

Źródła wykorzystane

  • Krawczuk Aleksander, Poczet cesarzy rzymskich, Warszawa 2004
  • Krawczuk Aleksander, Poczet cesarzowych Rzymu, Warszawa 2001

IMPERIUM ROMANUM potrzebuje Twojego wsparcia!

Aby portal mógł istnieć i się dalej rozwijać potrzebne jest finansowe wsparcie. Nawet najmniejsze kwoty pozwolą mi opłacić dalsze poprawki, ulepszenia na stronie oraz serwer. Wierzę w to, że będę mógł liczyć na szersze wsparcie, które pozwoli mi jeszcze bardziej poświęcić się mojej pracy i pasji, maksymalnie usprawniać stronę oraz ukazywać świat antycznych Rzymian w interesującej formie.

Wesprzyj IMPERIUM ROMANUM!

Co nowego w świecie antycznych Rzymian?

Jeżeli chcesz być na bieżąco z nowościami na portalu oraz odkryciami ze świata antycznego Rzymu, zapisz się do newslettera.

Zapisz się do newslettera!

Raport o błędzie

Poniższy tekst zostanie wysłany do naszych redaktorów