Ta strona nie może być wyświetlana w ramkach

Przejdź do strony

Jeśli znajdziesz błąd ortograficzny lub merytoryczny, powiadom mnie, zaznaczając tekst i naciskając Ctrl + Enter.

Wyspy Kanaryjskie w starożytności


Wybrzeże Teneryfy

Wyspy Kanaryjskie, znajdujące się na Oceanie Atlantyckim u wybrzeży Afryki, z pewnością były znane cywilizacjom antycznym obszaru Morza Śródziemnomorskiego. Na wyspy dotarli Fenicjanie, Grecy i Kartagińczycy.

Zgodnie z przekazem Pliniusza Starszego za panowania króla Juby II (25 p.n.e. – 23 n.e.), Mauretańczycy przeprowadzili wyprawę na archipelag wysp, gdzie nie natrafili na żadne pozostałości po ludziach. Juba będący stronnikiem Rzymian zorganizował m.in. w Mogador (obecne As-Suwajra w Maroko) ośrodek produkcji barwników. Stąd też wyruszała flota wojenna, aby eksplorować nieznane wyspy.

Prawdopodobnie wyspy odwiedził już w V wieku p.n.e. kartagiński żeglarz Hannon, który odkrywał zachodnie wybrzeże Afryki. Cele kolejnych wypraw Punijczyków mogły być także poszukiwania roślin, z których można uzyskać cenny czerwony barwnik. Stąd także odniesienia Pliniusza Starszego do „Wysp Purpurowych”1.

Nie zachowały się żadne dowody sugerujące, jakoby Rzymianie założyli na Wyspach jakiekolwiek stały ośrodek. Jednak w 1964 roku odkryto rzymskie amfory u wybrzeży wyspy Lanzarote, które dowodzą że miał miejsce handel z Rzymianami. W latach.90 XX wieku naukowcy natrafili w mieście El Bebedero na Lanzarote na liczne fragmenty ceramiki rzymskiej, szkła czy metalu – datowane na I-IV wiek n.e. Detaliczne badanie materiału dowiodło, że pochodzić one mogły z Kampanii (Włochy), Hispania Baetica, prowincji Afryka.

Według rzymskich przekazów archipelag składał się z następujących wysp: Ninguaria lub  Nivaria (Teneryfa), Canaria (Gran Canaria), Pluvialia lub Invale (Lanzarote), Ombrion (La Palma), Planasia (Fuerteventura), Iunonia lub Junonia (El Hierro) oraz Capraria (La Gomera).

Przypisy

  1. Wyspy Kanaryjskie były też utożsamiane z Wyspami Szczęśliwymi znanymi z mitologii greckiej, jako część Hadesu, poza granicami siedzib ludzkich, zamieszkała przez herosów. Wspomina o nich Plutarch w "Żywocie Sertoriusza". Inni badacze literatury klasycznej i geografii raczej przypuszczają, że Wyspy Szczęśliwe to Madera z przyleglościami. Za opcją "Szczęśliwych Kanarów" opowiada się niajaki Flawiusz Filostratos w "Żywocie Apolloniusza z Tyany" pisząc o wyspach niedalego Libii.

Źródła wykorzystane

  • Juan de Abreu Galindo, The History of the Discovery and Conquest of the Canary Islands

IMPERIUM ROMANUM potrzebuje Twojego wsparcia!

Aby portal mógł istnieć i się dalej rozwijać potrzebne jest finansowe wsparcie. Nawet najmniejsze kwoty pozwolą mi opłacić dalsze poprawki, ulepszenia na stronie oraz serwer. Wierzę w to, że będę mógł liczyć na szersze wsparcie, które pozwoli mi jeszcze bardziej poświęcić się mojej pracy i pasji, maksymalnie usprawniać stronę oraz ukazywać świat antycznych Rzymian w interesującej formie.

Wesprzyj IMPERIUM ROMANUM!

Co nowego w świecie antycznych Rzymian?

Jeżeli chcesz być na bieżąco z nowościami na portalu oraz odkryciami ze świata antycznego Rzymu, zapisz się do newslettera.

Zapisz się do newslettera!

Raport o błędzie

Poniższy tekst zostanie wysłany do naszych redaktorów