Ta strona nie może być wyświetlana w ramkach

Przejdź do strony

Marek Emiliusz Lepidus

(ok. 89 - 12 p.n.e.)


Moneta z wizerunkiem Marka Emiliusza Lepidusa.
Na licencji Creative Commons Uznanie autorstwa - Na tych samych warunkach 3.0.

Marek Emiliusz Lepidus urodził się około roku 89 p.n.e. jako Marcus Aemilius Lepidus. Był ważnym rzymskim patrycjuszem, politykiem i dowódcą wojskowym, stronnikiem Juliusza Cezara, później jednym z triumwirów (obok Oktawiana Augusta i Marka Antoniusza) w trakcie tzw. II triumwiratu oraz ostatnim Pontifex Maximus w Republice Rzymskiej.

Lepidus należał do prominentnego rzymskiego rodu Emiliuszy (Aemilii). Był synem Marka Emiliusza Lepidusa i Appulei – córki Lucjusza Apulejusza Saturnina (Lucius Appuleius Saturninus). Jego brat – Lucjusz Emiliusz Lepidus Paullus – był konsulem na rok 50 p.n.e., a swój przydomek (Paullus) otrzymał od ojca dla uhonorowania Lucjusza Emiliusza Paullusa Macedońskiego, wybitnego przodka rodu Emiliuszy, zasłużonego wodza, wsławionego zwycięstwem pod Pydną nad królem Macedonii, Perseuszem. W przeciwieństwie do brata, Marek Emiliusz Lepidus był stronnikiem popularów, tak jak ojciec.

Marek Lepidus poślubił Junię Starszą, przyrodnią siostrę Marka Juniusza Brutusa – zabójcy Cezara. Była ona córką Decimusa Juniusza Silanusa, konsula w 62 roku p.n.e. i Serwillii. Po zwycięskiej bitwie Marka Antoniusza i Oktawiana Augusta pod Filippi w 42 roku p.n.e., Lepidus stanął w obronie swojej żony i jej matki, chroniąc je tym samym przed egzekucją. Oboje mieli syna: Marka Emiliusza Lepidusa Młodszego.

Kariera polityczna i wojskowa


W 43 roku p.n.e. Oktawian, Antoniusz i Lepidus zawiązali II triumwirat. Po bitwie pod Filippi triumwirowie podzielili między siebie rzymskie imperium. Podział zmieniał się kilkukrotnie. Ostatecznie Antoniusz otrzymał Wschód, Oktawian Zachód, a Lepidus Afrykę. Italia miała być prowincją wspólną.
Na licencji Creative Commons Uznanie autorstwa - Na tych samych warunkach 3.0.

Jako że pochodził z gens Aemilia otrzymał stranne wykształcenie. Swoją „ścieżkę zaszczytów” (cursus honorum) zaczął jako pretor w 49 roku p.n.e., kiedy to objął zarządzanie Rzymem pod nieobecność Cezara, który zmagał się w wojnie domowejPompejuszem Wielkim w Grecji. W zamian za swoje skuteczne działania został nagrodzony w 46 roku p.n.e. konsulatem, po tym jak Cezar pokonał na wschodzie „pompejańczyków”. W lutym 44 roku p.n.e., kiedy Cezar został obrany dożywotnim dyktatorem przez Senat, Lepidus otrzymał stanowisko Magister equitum, które nadawał i odbierał (zawsze) dyktator. Był to najważniejszy z urzędników dyktatora.

Chwilowy spokój w sprawach wewnętrznych Rzymu zakończyło morderstwo Cezara w tzw. „idy marcowe” dnia 15 marca 44 roku p.n.e. Jeden z prowodyrów zamachu, Gajusz Kasjusz Longinus, opowiadał się za zabiciem także zwolenników dyktatora – Lepidusa i Marka Antoniusza. Ostatecznie jednak Marek Juniusz Brutus uznał, że całe zabójstwo miało formę egzekucji, a nie przewrotu politycznego.

Po śmierci Cezara, Lepidus pomimo obietnicy złożonej Senatowi o swojej lojalności, zawarł sojusz z Antoniuszem w celu przejęcia władzy. Jak się jednak okazało Cezar pozostawił następcę, z którym musieli się liczyć „cezarianie”. Był nim Gajusz Oktawian, adoptowany syn Cezara – późniejszy cesarz Rzymu. Wszyscy w trójkę spotkali się na wyspie na rzece Mutina (obecna Modena) i ogłosili zawiązanie tzw. II triumwiratu, który zalegalizowano nazwą „kolegium trzech dla uporządkowania państwa” (Triumviri Rei Publicae Constituendae Consulari Potestate) wedle Lex Titia w 43 roku p.n.e.
W przeciwieństwie do I triumwiratu Cezara, Pompejusza i Krassusa, ten został zawarty formalnie. W efekcie tego porozumienia, zmarginalizowano konsulów i Senat oraz zasygnalizowano przyszłą śmierć ustroju republikańskiego. Porozumienie obowiązywało na okres pięciu lat. W 37 roku p.n.e. wyrażono zgodę w Tarentium na dalsze funkcjonowanie triumwiratu.

Po pokonaniu zabójców Cezara w bitwie pod Filippi w 42 roku p.n.e. przez Oktawiana i Antoniusza, przebywający w Rzymie Lepidus objął władzę nad prowincjami Hispania i Africa. Zdecydował się także wesprzeć działania triumwirów w pokonaniu „rewolty sycylijskiej” pod przywództwem Sekstusa Pompejusza, najmłodszego syna Pompejusza Wielkiego. Z pomocą armii złożonej z 14 legionów pokonał buntownika. Po tych wydarzeniach starał się nie mieszać w wewnętrzne spory między pozostałymi triumwirami. Ostatecznie jednak w 36 roku p.n.e. Oktawian oskarżył Lepidusa o uzurpację na Sycylii oraz przygotowywanie rewolty, i w związku z tym musiał udać się na wygnanie do Circeii. Pozbawiono go wszystkich urzędów, z pominięciem tytułu „Najwyższego Kapłana” (Pontifex Maximus).

W październiku 42 roku p.n.e. doszło do bitwy pod Filippi. Brutus, w obliczu porażki, decyduje się odebrać sobie życie, zamiast zostać pojmany. (Ilustracja wyobrażająca ten moment)
Na licencji Creative Commons Uznanie autorstwa - Na tych samych warunkach 3.0.

Śmierć


Zmarł pod koniec 13 lub na początku 12 roku p.n.e. w wieku około 77 lat, spędzając resztę swojego życia skromnie, z dala od polityki.

Małżeństwo i potomstwo

  • Junia Starsza (Iunia Secunda) – córka Decimusa Juniusza Silanusa, konsula w 62 roku p.n.e. i Serwillii. Przyrodnia siostra zabójcy Cezara – Marka Brutusa;
    • Marek Emiliusz Lepidus Młodszy – przywódca spisku przeciwko Oktawianowi, który miał zostać zabity po powrocie do Rzymu po bitwie pod Akcjum. Spisek w 31 roku p.n.e. został wykryty i stłumiony przez Mecenasa, a Lepidus został schwytany i wysłany na wschód do Oktawiana, który kazał go stracić.
      Zaręczony w młodości z Antonią (córka triumwira Marka Antoniusza i jego drugiej żony – Antonii Hybrydy). Zawarł małżeństwo z Serwilią. Serwilia po wykryciu spisku jej męża popełniła samobójstwo połykając rozżarzone węgle.
      Lepidus Młodszy był prawdopodobnie ojcem Maniusza Emiliusza Lepidusa i Emilii Lepidy.

 

IMPERIUM ROMANUM potrzebuje Twojego finansowego wsparcia!

Aby portal mógł istnieć i się dalej rozwijać potrzebne jest finansowe wsparcie. Nawet najmniejsze kwoty pozwolą mi opłacić dalsze poprawki, ulepszenia na stronie oraz serwer. Wierzę w to, że będę mógł liczyć na szersze wsparcie, które pozwoli mi jeszcze bardziej poświęcić się mojej pracy i pasji, maksymalnie usprawniać stronę oraz ukazywać świat antycznych Rzymian w interesującej formie.

Wesprzyj IMPERIUM ROMANUM!

Co nowego w świecie antycznych Rzymian?

Praktycznie co chwilę pojawiają się nowe informacje o nowych odkryciach i ciekawostkach o antycznym Rzymie. Jeśli chcesz być na bieżąco z nowościami zapisz się do newslettera.

Zapisz się do newslettera!