Ta strona nie może być wyświetlana w ramkach

Przejdź do strony

Jeśli znajdziesz błąd ortograficzny lub merytoryczny, powiadom mnie, zaznaczając tekst i naciskając Ctrl + Enter.

Ambitne plany Cezara przed śmiercią

Gajusz Juliusz Cezar
Gajusz Juliusz Cezar

W końcowym okresie życia, Juliusz Cezar przygotowywał się do realizacji kilku ambitnych planów. W dużej mierze były to jedynie piękne marzenia, gdyż uwzględniając ówczesne realia polityczne i możliwości, nie mógł liczyć, że je finalnie zrealizuje.

Znamy je dzięki przekazom Plutarcha z Cheronei (46 – ok. 120 n.e.), wielkiego greckiego filozofa i pisarza, z jego biografii Juliusza Cezara.

W planach Cezar miał wielką wyprawę na Partię. Ekspedycja miała zająć trzy lata. Wcześniej Cezar zamierzał uderzyć na Dację (pod rządami króla Burebisty), który zagrażał Macedonii. Po spacyfikowaniu Daków, wojska rzymskie miały dokonać inwazji na Partię przez Armenię. Po zdobyciu wschodniego sąsiada i wykorzystaniu jego bogactwa do sfinansowania kolejnych operacji, Cezar chciał pomaszerować wzdłuż Morza Czarnego, by nastepnie dotrzeć do Hyrkanii (dzisiejsze ziemie północnego Iranu), leżącej nad Morzem Kaspijskim. Chciał osiągnąć Kaukaz, a potem najechać Scytię.

Następnie Cezar chciał podbić wszystkie ludy na granicy Galii i Germanii, by potem przyłączyć do Imperium samą Germanię. W ten sposób Cezar podbiłby praktycznie cały znany ówczesny świat i liczył, że państwo rzymskie otoczone byłoby ze wszystkich stron Oceanem i nie groziłoby mu żadne zagrożenie zewnętrzne.

Innym istotnym projektem był plan wykopania kanału przez Przesmyk Koryncki, który chciał zlecić Ateńczykom. Cezar chciał także znacznie pogłębić Tyber i tak zmienić bieg rzeki, by skierował się w kierunku Circeii, a następnie wyszedł w morze w okolicach Terraciny. W ten sposób chciał zapewnić statkom kupieckim bezpieczne przejście do Rzymu.

Juliusz Cezar chciał także osuszyć bagna w okolicach miast Pometia i Setianote, a teren ten przeznaczyć pod uprawę dla tysięcy ludzi.

W planach znajdował się także pomysł budowy wielkich falochronów wzdłuż wybrzeża italskiego, na wysokości Rzymu, tak aby zniwelować niebezpieczeństwo żeglowania przy dochodzeniu do portu w Ostii. Port miał otrzymać nowe przystanie, wystarczająco duże, aby pomieścić wielkie okręty.

Śmierć Cezara w 44 roku p.n.e. przekreśliła jednak te plany.

Źródła wykorzystane
  • Aleksander Krawczuk, Gajusz Juliusz Cezar, Warszawa 1972
  • Plutarch, Juliusz Cezar, 58
  • Swetoniusz, Juliusz Cezar
  • Barry Strauss, The Death of Caesar: The Story of History's Most Famous Assassination, 2016

IMPERIUM ROMANUM potrzebuje Twojego wsparcia!

Aby portal mógł istnieć i się dalej rozwijać potrzebne jest finansowe wsparcie. Nawet najmniejsze kwoty pozwolą mi opłacić dalsze poprawki, ulepszenia na stronie oraz serwer. Wierzę w to, że będę mógł liczyć na szersze wsparcie, które pozwoli mi jeszcze bardziej poświęcić się mojej pracy i pasji, maksymalnie usprawniać stronę oraz ukazywać świat antycznych Rzymian w interesującej formie.

Wesprzyj IMPERIUM ROMANUM!

Co nowego w świecie antycznych Rzymian?

Jeżeli chcesz być na bieżąco z nowościami na portalu oraz odkryciami ze świata antycznego Rzymu, zapisz się do newslettera.

Zapisz się do newslettera!

Raport o błędzie

Poniższy tekst zostanie wysłany do naszych redaktorów